Stichting Hulp aan Nepal

emails van Natasja 2006

Relaas van Natasja van der Maat

Na aankomst in Katmandu wil ik de eerste 1,5 / 2 weken zelf het land een beetje verkennen; een trekking doen door de bergen, een vlucht boven de Mount Everest, de taal en de mensen wat beter leren kennen en.....eindelijk (want ik wil het al zo lang) een bungee-jump doen! (het is er meteen 1 van 160 meter....en duurt 8 seconden....slik...)Daarna ga ik voor ongeveer 2,5 maand Engelse les geven op 2 basisscholen. De eerste school ligt in het dorp Mathathirta (hier zal ik ook overnachten) en de tweede school ligt in Patan, een van de grotere steden in Nepal. Mijn vrijwilligerswerk heb ik geregeld via de stichting Hulp aan Nepal (http://www.hulpaannepal.nl/) een kleinschalige stichting die op een aantal scholen ,verspreid door heel Nepal, kinderen sponseren zodat zij onderwijs kunnen volgen. (dus....mocht je geld overhebben, of nog niet weten wat je met je 13de maand wilt doen.... :) financiering is altijd welkom!Op 30 mei zal ik weer terugvliegen, met een rugzak vol ervaringen

Climb every mountain........
Ford every stream...........
Follow every rainbow........
Until you find your dream...

1 januari 2007, de oliebollen zitten achter de kiezen, en nog een kleine 8 weken te gaan voor mijn reis naar Nepal.
Ik vertrek op zaterdag 24 februari, 30 mei zet ik weer voet op Nederlandse bodem. In die tussentijd wil ik; voor ongeveer 2,5 maand Engelse les gaan geven op 2 basisscholen, een trekking doen in het Himalaya Gebergte, de cultuur en natuur van het land verkennen en last but not least: "the ultimate bungee jump" a mighty 160m drop into the gorge doen,

Cause...this is my dream...

 

Getting closer....

 

De laatste werkdag is geweest, nog 1 week voorbereiden en afscheid nemen van iedereen voordat ik zaterdag om 07.15 uur (s'ochtends..slik) in het vliegtuig stap!
Ik kom zondagochtend (lokale tijd) aan in Kathmandu en verwen mijzelf dan eerst op 2 overnachtingen in het Yak And Yeti hotel. (even in luxe acclamatiseren

Wat heb ik nu de afgelopen weken zoal gedaan?
Mijn zus Sandra en haar vriend Ramses zover gekregen dat ze op 19 maart mijn kant opkomen voor een vakantie van 3 weken!(gelukkig stond Nepal op hun "to do" list)
Peter en Jeanne van de Stichting Hulp aan Nepal hebben een grote tas met kinderkleding afgeleverd die ik bij een een weeshuis in Kathmandu ga achterlaten.
Ik ben een dagje bij Kim in Deventer op bezoek geweest; Kim heeft in november/december ook via dezelfde stichting in Nepal les gegeven op een school in Kathamdu, ik ben weer een paar handige tips en leuk verhalen/foto's rijker.
Veel gesport in de sportschool, zodat ik dat Base Camp ga halen, thank you drill sergeant Wayne for pushing me when I was not in the mood for the gym!
Met behulp van Juf Maaike heb ik wat handige sites op het internet gevonden en daar oa een memory spel en BINGO! vanaf gehaald, ik hoop dat ik er de kinderen blij mee kan maken.
Prikken gehaald, niet zo pijnlijk voor het velletje, wel voor de portemonnee
En natuurlijk....geld ingezameld! de pot staat nu op EUR 310,- meer dan ik had verwacht. Bedankt lieve Marjo, Henk, Sandra, Ramses, Dorien, Will, Annie, Ineke, Wim en Jetty voor jullie bijdrage. Ik ga van het geld leesmateriaal halen voor de bibliotheek van de school in Patan.

En als ik aankom..............
Ga ik, na 2 dagen aclamatiseren in luxe, een trekking doen door de Himalaya van 10 dagen en hoop ik op een hoogte van 4100 meter het Annapurna Base Camp South te bereiken.
Na de trekking reis ik af naar Mathathirta om kennis te maken met iedereen van de Mount Valley School. Op deze school en de zusterschool in Patan zal ik Engelse les gaan geven. In de weekenden reis ik af naar Kathmandu of Pokhara om bij te komen, jullie op de hoogte te houden van mijn avonturen en andere vrijwilligers te ontmoeten om ervaringen uit te wisselen.

Kortom: ik heb er zin in!! zal waarschijnlijk zaterdag voor vertrek wel even een traantje laten (en aankomende week een aantal stressssaanvallen krijgen
Maar ik ben er klaar voor.....

Fanmail kunnen jullie natuurlijk op deze site kwijt, voor noodsituaties hierbij het adres van de school:
Mount Valley Boarding High School
Mathathirta, Kathmandu Valley
Nepal:
tel: + 977 4 310160
of
tel: + 977 4 311508

Veel liefs
Natas

At last.....Natas in Nepal

Hallo allemaal,

Zo...het eerste berichtje vanuit een shabby internet cafe in Kathmandu! Gister om 05.30 uur door Wayne naar Schiphol gebracht waar ook mijn zus en Ramses waren om mij uit te zwaaien, en om 07.00 uur NL tijd stapte ik mijn hotelkamer binnen.....lichtelijk vermoeid De reis is goed verlopen. Ik had alleen op Muscat 4 uur vertraging met als gevolg dat ik daar 8 uur heb gezeten. De eerste 2 uur waren nog wel te doen aangezien ik gezelschap had van Joanna, een Engelse meisje uit London die op weg was naar Bangkok. Leuke gesprekken gehad, de overige 6 uur heb ik een beetje zitten lezen, tot je van vermoeidheid niet meer weet hoe je moet zitten. Toen in het iet wat fossiele vliegtuig van Gulf Air naar Kathmandu gevlogen. Het is hier helaas redelijk bewolkt dus ik heb nog niet veel van de Himalaya gezien maar datgene wat ik wel heb gezien zag er veelbelovend uit! ik kan niet wachten totdat ik aan mijn trekking begin.
Mijn eerste indruk van Kathmandu was: Suzuki Suzuki Suzuki SWIFT! dit is ongeveer de nationale taxi waar je gerust 8 mensen in kan vinden! Het Yak and Yeti hotel waar ik de aankomende 2 nachten zit is heerlijk, lekker ruim en rustig in een drukke stad als Kathmandu. Ik zit nu in Thamel, de toeristenwijk en ga zo direct ergens mijn eerste Dahl Bath scoren (Nepali eten) waar ik de aankomende 3 maanden mag van gaan genieten!

Ik geniet! voel me wel een echte toerist waar een gehaaide Nepalees nog wat aan kan verdienen, dat afdingen moet ik weer even leren. Het tijdsverschil met Nederland is 5 uur en ondanks de bewolking is de temperatuur lekker, zo'n 18 graden.


Veel liefs
Natas

An other 48 hours

 

Hallo Allemaal,

Ben ik weer even na een behoorlijk indrukwekkende 48 uur Kathmandu! Zondagavond dus mijn eerste Dahl Bat gegeten....Ben gewoon een restaurantje ingelopen (enige vrouw en enige toerist dus dat beloofde veel goeds...) maar het was heerlijk! met een kop Nepalese thee erbij en 70 rupi lichter....dit komt neer op nog geen euro. Even wennen aan die goedkope prijzen. En voor zo'n prijs ben je toch een beetje bang voor diaree, maar nee....tot nu toe nog niets aan de hand....pfff...heb toch wel een redelijk westerse maag! maar alles zit er nog in.
Maandag na een vreselijk luxe ontbijt (en veel vragen want een vrouw alleen in een 5 sterrenhotel werpt nu eenmaal vragen op) stond mijn gids Shyam bij de balie, geheel onverwachts maar erg leuk! ik ben met hem naar de Central Public School in de buurt van Thamel gegaan. Hij werkt samen met zijn vrouw in de kantine van deze school waar ook een aantal gesponsorde kinderen van de Stichting zitten en waar Kim afgelopen nov-dec les heeft gegeven. Kim, ik heb je foto's en brieven afgegeven hoor, vonden ze leuk! Shyams schoenen zitten goed De school begint om 10 uur met een appel op het schoolplein onder toeziend oog van de directeur. Die wilde mij graag als vrijwilligster hebben, heerlijk om zo geliefd te zijn maar mijn missie ligt toch echt in Mathathirta en Patan. De jongste kinderen zijn ongeveer 4 jaar oud, en echt om op te eten zo lief! ik heb er van 1 een geweldig mooie foto genomen...ben beetje verliefd geworden! Shyam had choumein (in ieder geval noedels) gemaakt en daarna hebben we de zak met kinderkleding die ik van de Stichting had mee gekregen naar een weeshuis wezen brengen bij hem in de buurt. Was leuk om die kinderen te zien stralen bij het dragen van de kleding. Bedankt Peter en Jeanne!
Daarna heeft Shyam mij op een taxi gezet naar Mathathirta, aangezien Margo daar nu nog was met haar ouders voordat zij zelf een beetjevakantie gaat houden. Nah, die taxirit zou dus 1 uurtje duren....uiteindelijk werd het 2,5 uur omdat de chauffeur geen flauw idee had waar Mathathirta lag! lekker weer, ik heb half Kathmandu dus gezien voordat ik aan de stand van de zon kon zien dat we de goede richting op gingen. Mathathirtha ligt bijna tegen Kathmandu aangegroeid, maar het is er lekker rustig en een stuk schoner. Ik werd ontvangen door Bina, de directrice van de school. Een schat van een vrouw! heel hartelijk, spiritueel en echt geïnteresseerd in jou als persoon. (ok, de eerste vraag was natuurlijk of ik een relatie had, zo'n directe aanpak mag ik wel....) Daarna Margo en haar ouders ontmoet. Margo heeft afgelopen winter op de school geholpen en is nu wat vakantie aan het houden omdat haar ouders voor een paar weken over zijn. Daarna gaat ze voor een periode nog lesgeven op een andere school. Ik heb mijn kamer even gezien en de rest van de school, ziet er allemaal heel netjes uit, en de douche was zoals ik verwacht had, een kraantje op heuphoogte met heerlijk frisssss koud water! gelukkig komt de zomer eraan ;0

Toen weer een taxi genomen naar het Garuda-hotel in de wijk Thamel waar ik met Marianne en haar vriend Kumar had afgesproken. Marianne is ook zaterdag vertrokken voor een vakantie van 4 weken, en een bezoek aan Hamro Jivan, het weeshuis waar het leven even op z'n kop staat door alle verhalen. We zijn naar het favoriete restaurant van Kumar geweest....wat een belevenis! alleen maar Nepalese mensen, live muziek en veel dansende mannen. Heel apart en leuk om mee te maken, Kumar helemaal uit zijn dak, en ik was na 3 uur Nepalese muziek toe aan wat rust......lekker slapen!

Vandaag vertrokken naar het Tibet Guesthouse voor 1 nacht, een stuk goedkoper dan het Yak and Yeti, maar helemaal goed, ruime kamer, leuke lokatie en heerlijk dakterras. Vandaag samen met Shyam een busticket voor de trip naar Pokhara voor morgen geregeld en een trekkingpermit voor het Annapurna gebied. Maar zoals het er nu naar uitziet blijf ik nog een nachtje extra in Kathmandu ivm stakingen van het openbaar vervoer, en volgens mij zo'n beetje alles. De scholen zijn ook dicht, Waarom??? jJa, dat heb ik me ook afgevraagd maar niemand weet het eigenlijk, stakingen zijn normaal en men vraagt al niet meer waarom het is, gewoon maar accepteren dus! geeft niets, ik heb wel ff behoefte aan wat rust na zoveel indrukken in 48 uur.

Morgen waarschijnlijk een dagje sightseeing Kathmandu, ben ik nog niet echt aan toe gekomen. Ik had liever op de bus gestapt naar het wat rustigere Pokhara want het lawaai en drukte van Kathmandu is voor 3 dagen wel te doen, maar dan heb ik het ook wel gezien, geef mij maar een bergpartij!

Ok, en verder? is het hier zo'n 25 graden, zonnig, ben ik er achter gekomen dat mijn mobiel zelfs in Mathathita werkt, very nice! (Dus voor noodgevallen ben ik tzt te bereiken)
Zijn de mensen hier bijzonder aardig, gastvrij en voel ik me hier best wel thuis (ok, zal niet ontkennen dat er momenten zijn dat ik naar een knuffel van jullie verlang)

Lieve kanjers, ontzettend bedankt voor jullie lieve berichtjes....zit ze echt met een dikke glimlach achter de PC te lezen.
Hele dikke knuffel en liefs

Natas

Hallo Allemaal,

Ok, ik heb zojuist mijn 2de poging gedaan om wat foto's op de website te plaatsen...maar helaas niet gelukt! Ik ga even hulp vanuit Nederland vragen, en dan hoop ik over een dag of 10 wel wat foto's te kunnen plaatsen.
Maar goed, ik zit nu dus in Pokhara, na een busrit van ruim 7 uur.
Gister was dus de banda (staking) in Kathmandu, raar om mee te maken. In een stad waar het normaal alleen maar file rijden is kan je nu dus op de weg lopen, dat doet iedereen dus. Alleen auto's van de ambulance, pers of ophaalservices van de hotels voor de toeristen mogen rijden. Overige mensen die het wagen om zich buiten de benenwagen voort te bewegen worden bekogeld. Kortom iedereen laat het wel uit zijn hoofd om een voertuig te nemen! Ik heb verder niets raars opgemerkt tijdens deze stakingsdag, de meeste winkels waren dicht en veel mensen verkochten hun waren gewoon op straat. Ik ben gister met Shyam en zijn dochters Solina en Sashina naar Swayumbohdnat geweest, ook wel bekend als de monkey tempel. Een boedhistisch complex met een grote stupa waar het wemelt van de apen. Zolang je niets te eten bij je hebt laten ze je met rust...anders...
Een bevriend stel van Shyam, beiden werkzaam in het onderwijs zijn vandaag een dagje met ons mee geweest, weer erg aardige mensen die mij s'avonds voor het diner hadden uitgenodigd. Ik heb even voor de eer bedankt, weet dat dat best onbeleefd is maar ik wilde gewoon ff lekker op mezelf zijn, je wordt toch al de hele dag bezig gehouden.....en een avondje achter de TV vind ik ook wel eens lekker! We hebben nog wel de school bezocht waar de jongste dochter van Shyam zit en daarna zijn we naar Durbar Square gelopen. Een complex waar diverse paleizen staan en waar ook de Kumari leeft. (De Kumari is de levende godin van Nepal) Ook zijn we even langs Ratna Park gelopen zodat ik weet waar ik moet zijn als ik tzt met de bus naar Mathathirta ga. Toen terug naar Thamel om wat foto's op CD te zetten, en de eerste poging gedaan om ze op de site te zetten
En toen...viel de stroom uit! ook heel normaal in Nepal, er werd gezegd dat het zo'n 3 uur zou duren. En ja....ongeveer na 3,5 uur hadden we weer stroom. In de tussentijd verplaats je je dus met zaklantaarn, wordt het trappenhuis van het hotel verlicht met kaarsjes en is het schrijven van mijn verslag met behulp van LED-light ook wel romantisch! Vanmorgen om 6 uur het bed uit, met Shyam naar de bushalte gelopen (ok...halte is een groot woord, noem het een verzamelplek) en in de bus gestapt. Na ongeveer een half uur laten we het rumoerige Kathmandu achter ons, door de vallei naar Pokhara. Het is helaas erg bewolkt en gaat ook regenen maar de vallei is schitterend! Heel veel groen, beekjes, bergen, watervallen...kortom kwijlen voor Natas! De weg is goed begaanbaar, weinig politiecontroles en maar 2 ongelukken gezien waarvan er is een bus was die ondersteboven in een ravijn lag...slik....gelukkig niet mijn bus! Op een bepaalde punt was de brug over de rivier niet begaanbaar, en de nieuwe brug nog niet klaar (ach, ze zijn er al een jaar of 4 aan bezig...maar Nepali time, Nepali time...kortom het kan nog wel een jaar of 4 duren voordat die af is) gelukkig kan je dan over een dammetje naar de overkant.
In Pokhara aangekomen een taxi naar het hotel waar ik een kamer heb voor 300 rupee, das omgerekend nog geen 4 euro. En nee, het is geen donker hol met een ranzig matras en een emmer om te plassen, maar een nette kamer met balkon. Shyam weet zijn adresjes goed te vinden! De laatste spullen gekocht voor de trekking en morgen om 9 uur gaan we op pad! de eerste dag zullen we waarschijnlijk 4 uur lopen om te wennen aan het hoogteverschil. En ik hoop over een dag of 6 een sneeuwmanneke te kunnen maken!

Ik ga zo nog een poging doen om wat foto's op de site te zetten.....hoop dat het lukt. Ik ga mijzelf weer op een bord Dal Bath storten.

Namaste! en tot over een dag of 10
Heel veel liefs, dikke knuffel
Natas

 

Natasja, 9 Mar 2007 12:58 uur
Nepal, Pokhara

Stairways to heaven....

 

Hallo Allemaal,

Ik ben weer in "the land of the living"
Mijn trekking heeft dus 7 dagen geduurd ipv de geplande 9/10 dagen....ik heb het basecamp niet bereikt!!! helaas maar waar....Op het laatste stuk was het lawine gevaar te groot. en zijn we eerder terug gegaan. Ik ben er even 1 uurtje humeurig om geweest maar ja.....that's nature!
Ik zal voor de trekgeiten onder jullie even mijn route laten weten:
dag 1 Naya Pul - Ulleri
dag 2 Ulleri - Banthanti
dag 3 Banthanti - Chomrong
dag 4 Chomrong - Dovan
dag 5 Dovan - Jhinu Danda
dag 6 Jhini Danda - Potana
dag 7 Potana - Sarangkot
dag 8 Sarangkot - Pokhara

Ik heb een geweldige week gehad! het weer was goed, weinig mensen gezien of gesproken, lekker in de natuur rondgehobbeld en zowaar weinig last gehad van spierpijn en dat terwijl we toch zo'n 6 uur per dag liepen. Bergje op bergje af....
Op de 2de dag liepen we al op een hoogte van 3100 meter in de sneeuw met een prachtig uitzicht op de Annapurna's. Maar toen werd ook al wel duidelijk dat het bereiken van Annapurna Base camp moeilijk zou worden. Uiteindelijk zijn we op dag 4 in Dovan gestand....met eigenlijk nog maar 1,5 dag verwijderd van ons einddoel. Ik was nog zo eigenwijs om door te willen lopen naar het plaatsje Deurali maar na een half uur liepen we tegen een eerste lawine aan, sta je tot je knieen in de sneeuw en zegt Shyam (gids) dat ik wel door moet lopen omdat de kans groot is dat er nog "een beetje" sneeuw naar beneden kan komen....pfff...nah, toen heb ik wel even een angstig moment gehad en zijn we teruggelopen naar Dovan. Gelukkig maar want na een half uur begon het te hagelen en dat heeft nog zo'n 4 uur volgehouden. In de lodge zat ook een groep Koreanen die basecamp wel hebben gehaald. Ze vertrokken om 5 uur 's morgens om er na 12 uur lopen aan te komen, met het gevaar van veel lawines. (idiote trekgeiten...)Ik vind mezelf af en toe wel een bikkel maar dit werd mij toch echt te gek. Heb moeders beloofd heelhuids terug te komen!

De eerste 6 dagen van de trekking was het vooral een afwisseling van omhoop en omlaag lopen, op de 4de dag had ik voor het eerst echt spierpijn, maar eerlijk gezegd had ik het erger verwacht (dat 3 x per week sporten heeft toch resultaat opgeleverd)
We hebben ontzettend goed weer gehad, alleen de laatste 3 dagen was het s'middags bewolkt. Ik heb mijn eerste slachting van een buffel meegemaakt (meteen al op de eerste dag)...was eigenlijk niet zo smerig om te zien alleen moeten ze in het vervolg een wat scherper mes gebruiken, dan ligt dat arme beest tenminste niet zolang te stuiptrekken en pijn te lijden! Veel snickers gegeten (onder het mom van energie opbouwen En voor de nieuwsgierige onder jullie; nee, ik ben geen lekkere Nepalees tegengekomen waar ik als een blok voor ben gevallen, mocht het nog gebeuren: I'll keep you posted!

Vanmorgen hebben we de sunrise vanaf Sarangkot bekeken (Rene, dat is waarschijnlijk het dorpje wat jij bedoelt maar die was helaas niet zo spectaculair vanwege de sluier bewolking. Gelukkig heb ik wel een paar geweldige foto's vanuit Chomrong op Annapurna South kunnen nemen, zie foto's!

Lieve allemaal, ik ga me vanavond voor het eerste weer eens op de sushi storten morgenochtend om 7 uur zitten we weer in de bus naar Kathmandu, en zondag of maandag vertrek ik richting de school in Mathathirta om te beginnen met het lesgeven.

Hele dikke knuffel en zoen! Natas

 

Natasja, 17 Mar 2007 17:30 uur
Nepal, Kathmandu

Meet my Nepali family......

Hi Allemaal,

Ik heb mijn eerste week als Natasja Miss erop zitten! Was heftig, emotioneel, zwaar en ontzettend leuk!
Ik zal jullie eerste even kennis laten maken met mijn "familie"
Bina, is de directrice van de school, een ontzettend warme vrouw met een torenhoog spiritueel gevoel. Sujan, is het enige bording kind op de school in Mathathirta, een verlegen manneke van 10 jaar dat mij elke morgen Nepali tea komt brengen. Ceasar, de jongste hond, net 1 jaar oud en 1 blok ADHD ('s ochtends word ik als eerste door hem begroet met als gevolg dat ik er, net als veel kinderen, niet meer zo schoon uitzie). Target is de oudste hond die ik 's ochtends blij probeer te maken met wat rozijnen (ok, ik moet toegeven dat hij ze krijgt omdat ik ze niet te vreten vind maar ze wel in het pakje zitten met heerlijk gedroogd fruit en noten)
Zondagmiddag ben ik met de taxi naar het dorp gegaan, hartelijk ontvangen door Bina en verwend met een groot bord Dal Baath. Ik heb het met mijn handen gegeten (wil toch het echte Nepali leven proeven dus dit hoort er ook bij) was even wennen en het heeft even geduurd maar ik slobber het steeds sneller naar binnen. Maandag werd er geen les gegeven aangezien dit de dag was dat de school 5 jaar bestond en Guru Dev was jarig, reden voor een feessie dus. Voorafgaand aan het feest in de tempel ben ik met Bina naar een bejaardentehuis gegaan om de dames daar wat extra's te eten te brengen. 8 uur 's ochtends en ik stond daar te janken.....het bejaardentehuis is namelijk niets meer dan 3 kleine kamers volgepropt met bedden waar de hoogbejaarde dames zich het grootste deel van de dag bevinden, de familie kijkt niet meer naar ze om. Het is er donker, het stinkt er en ik werd even heel erg met mijn neus op het andere Nepal gedrukt, de tranen stroomden over mijn wangen. En dan is 1 van de dames nog zo lief om de tranen van mijn wangen te vegen en mij te troosten, veels te blij met wat extra's te eten. Even een ander begin van de dag dan de afgelopen weken, maar ik wist dat ik hier tegenaan zou lopen. Het is alleen zo onverwachts en hard en je beseft weer even hoe rijk je eigen leven is. Daarna zijn we met de schoolkinderen naar de tempel van Guru Dev geweest. Guru Dev is de spirituele leider van Bina en vele anderen..... Ik heb de afgelopen week veel verhalen over spiritualiteit gehoord van Bina maar eerlijk gezegd overheerst mijn Nuchtere Hollandse Meid op Klompen gevoel nog steeds! Guru Dev zelf was lichamelijk niet aanwezig, spiritueel wel alleen heb ik hem niet gevoeld (komt waarschijnlijk door mijn klompen ) Dinsdag ben ik begonnen met lesgeven, eerst nog wat onwennig maar de klassen 1 t/m 3 doen nu het liedje "the Mulberry Bush" bij morning assembley! vrolijk dansend en zingend beginnen ze de dag! Ook de bingo spelletjes die ik voor mijn vertrek in elkaar heb gezet vielen in de smaak. Ze begonnen er aarzelend aan, en waren niet bekend met het spel, maar na een kwartiertje hadden ze de smaak te pakken en werd het 1 groot feest in de klas. Ook natuurlijk omdat er wat te winnen viel! nieuwe potloden, gummetjes, een ballon of een puntenslijper, allemaal handig zo vlak voor de examens. (die zijn hier over een week of 4 geloof ik) Dinsdag ben ik tevens met Bina wat nieuwe sponsorkinderen gaan zoeken omdat er zich bij de Stichting nieuwe sponsors hadden aangemeld mogen er 9 nieuwe kinderen op de school komen, we hebben er al 4 geselecteerd. Leuk om bij de mensen thuis te komen en de voor mij vreemde huizen te betreden, ik heb echt schitterende oude huizen gezien (die er in onze ogen eerder als stallen uitzien) en ben volgestopt met thee en popcorn.
Donderdag was het wasdag! ik heb voor het eerst mijn kleding in bronwater uit de bergen gewassen, zittend op de grond met een teiltje water en boenen maar! Wat een heerlijk begin van de dag met een zon die langzaam je lijf verwarmt. (het is de afgelopen dagen behoorlijk regenachtig en koud geweest, ik heb met sokken, lange onderbroek, en 2 T-shirts aan geslapen...sexy he? Vrijdag zou ik met de schoolbus naar Patan meerijden (klas 6 en 8 krijgen les op de school in Patan om de kinderen wat meer te laten wennen aan een stad, de meeste komen maar weinig het dorp uit) ware het niet dat de bus kapot was! dus met ongeveer 9 kinderen zijn we met het openbaar vervoer naar Patan gereisd, gelukkig dat ze wat ouder waren want het bussysteem in Nepal is voor mij nog steeds een raadsel en Natasja Miss had de kids echt niet in Patan gekregen. De Mount Valley School in Patan wordt geleid door de man van Bina, Chandra, een gezellig vent die het liefst over sport praat en hun dochter Deepa. De klaslokalen in Patan zijn een stuk kleiner, de groepen een stuk groter en de kinderen wat wereldser als de verlegen gevalletjes in Mathathirta. Met als gevolg dat ik klas 1 binnenliep en ze echt helemaal niet in de hand kon houden...pffff.... Er vloog van alles door de klas, ze meppen elkaar en vonden het best gezellig om mij daar voor die klas te zien staan maar luisteren zat er even niet in. Ik heb dus nog veel te leren! 's Middags ben ik naar het busstation gelopen om de bus naar het centrum van Kathmandu te nemen en vandaar uit naar het hotel te lopen. De grapjassen hadden mijn reservering "niet geregistreerd" jaja....mijn goedkope kamer gewoon aan een duurdere toerist weten te slijten zul je bedoelen, maar ok....1 nachtje wil ik best wel weer in dat penthouse doorbrengen hoor. And guess what???? Er was zowaar warm water. Ik heb sinds 1,5 week weer een warme douche gehad. Even wennen hoor, ik begon al te wennen aan mijn ochtendritueel in Mathathirta; om half 7 wakker worden, naar het washok strompelen om mezelf met heerlijk koud water wakker te krijgen!
Dat was mijn eerste week......behoorlijk moe ben ik mijn bed ingedoken om er vanmorgen weer om 6 uur naast te staan om foto's te maken van de kinderen van de school in Patan die meededen aan een loopwedstrijd door de straten van Kathmandu. We gaan er een leuke collage van maken! de rest van deze zaterdag heb ik lekker rustig aan gedaan, ook even een bezoek gebracht aan een apotheek om me een antibiotica aan te smeren vanwege een iet wat te lang durende keelontsteking. Mocht dit niet helpen dan ga ik met Bina naar Guru Dev, die kan vast wel wat spiritualiteit en genezingskracht aan een Hollandse schone kwijt

Tussen al die kinderen heb ik natuurlijk ook al mijn favoriet gevonden; ik dacht eerst dat het een jongetje was maar bij navraag bleek ze Karisma te heten, 4 jaar oud en nu al een klein terroristje! Ze steelt van haar klasgenoten, slaat haar broer en heeft een uitstraling als een engeltje. (zie bijgevoegde foto) Haar gedrag is helaas wel te verklaren na het aanhoren van de verhalen over haar thuissituatie, voor mij een uitdaging om wat meer liefde aan en in Karisma te krijgen.

Dikke zoen en veel liefs
Natas

 

Natasja, 24 Mar 2007 05:20 uur
Nepal, Kathmandu

The story about the strikes and a spider....

 

Hi Allemaal,

Het is weer zaterdag! en ik heb er weer 1 week van lesgeven opzitten, nou ja....lesgeven, tussen de stakingen door dan!
Maar goed eerst ff beginnen bij zondag! ivm een paardenrace in Kathmandu was het een feestdag en dus geen school. En ik werd wakker met een dikke depressie en een te snelle hartslag na een slechte nacht.....wilde echt een willekeurig vliegtuig pakken dat mij naar Nederland zou terugbrengen!! Maar die te snelle hartslag en het depressieve gevoel heb ik eerder gehad na een verdoving bij de tandarts, dus het belletje ging al snel rinkelen; mijn antibioticakuur kon hier wel eens de oorzaak van zijn. (ja, wat wil je ook met een kuur van 2 euro.. ) dus daar zijn we maar mee gestopt! en om het vergif mijn lijf uit te krijgen ben ik gaan lopen naar Mathathirta. Even kijken of mij dat ging lukken en meteen een goede oefening voor de 4-daagse waar Bea ons voor heeft opgegeven. Ik heb er ruim 2,5 uur over gedaan met een rugzak van 10 kilo, best zwaar, en bij aankomst was mijn gezicht zwart en zanderig van de loop langs de Hihgway. Bij aankomst werd ik heerlijk verwend door Bina en haar dochter Deepa met verse curd en nootjes om weer wat energie op te bouwen. En ja...ook meteen op mijn donder van Bina gekregen voor het nemen van die kuur. (moet wel bekennen dat het geholpen heeft, de keelontsteking is weg
Maandag was het voor de verandering weer een feestdag, nu ivm de solareclipse, dus weer geen school! Lekker een dagje van de rust genieten in Mathathirtha en mijn was bij de bron doen! 's middags ben ik met Bina naar Guru Dev geweest, was toch wel nieuwsgierig wie die man nu was waar ze zo vol lof over spreekt. Ik heb even een sceptische blik op hem geworpen, zag er best aardig uit en niet als de eerste de beste oplichter (ja, die Hollandse nuchterheid zit er al 32 jaar in, die krijgt Bina er echt niet uit) Dinsdag......Sandra en Ramses komen!!!! ik heb alleen 's ochtends les gegeven om daarna een poging te wagen om met het openbaar vervoer de luchthaven te bereiken, but what a surprise; er was weer een staking, de bus bracht mij tot aan de rand van de stad en ging niet verder, van daaruit ben ik naar Thamel gelopen om met een mountainbike (inclusief werkende remmen) naar de luchthaven te komen. Wat een belevenis...de auto's, bussen, trucks, tuktuks en motoren vliegen je om te oren maar het voelt veilig, niemand gaat harden dan ongeveer 40km per uur, dus remmen is goed te doen! Rond 3 uur was ik op de luchthaven en om half 4 landde het vliegtuig. Een klein uurtje later kwamen ze de aankomsthal binnenlopen, ff lekker staan huilen in elkaars armen, voelt toch wel lekker om zo'n Hollandse knuffel van mijn grote zus en haar vriend te krijgen! Zij zijn in een taxi gestapt richting Thamel en ik ben er met de fiets achteraan gegaan. Ik heb ze een klein beetje van Thamel laten zien, en ben toen weer met de taxi naar Mathathirta gegaan. Woensdag was er weer een stakingsdag voor de scholen, dit alles opgelegd door de Maoïsten. Het risico om de school toch open te doen is vrij groot want als ze er achter komen is de kans aanwezig dat ze de hele boel in de fik steken. Bina heeft alleen de klassen 4 5 en 7 laten komen in hun gewone kleding om wat sportactiviteiten te doen. Rond half 11 waren San en Ramses bij de school met een laptop voor Bina! Ik heb vorige week contact gehad met Daniel en die schat heeft een oude laptop voor ons klaargemaakt en aan Sandra meegegeven. Bina is niet echt bekend met computers maar daar heb ik zo'n 2 maanden de tijd voor, en ik hoop haar wat meer op weg te helpen met de administratie van de sponsorkinderen (daar zijn ze hier niet zo snel mee....Nepali time, Nepali time). San en Ramses zijn gezellig de hele dag gebleven, we hebben de omgeving laten zien en Bina heeft zitten stralen van happiness over de laptop! 's Avonds kwam ik mijn kamer binnen en werd begroet door een spin met poten van ongeveer 10 cm.......ik ben niet echt bang voor spinnen maar exemplaren van dit formaat en met harige poten laten zelfs mij op een verhoging staan! Eerst een poging gedaan om Ceasar de spin te laten pakken maar die wilde alleen maar spelen, toen dus Sujan gehaald, die moest natuurlijk wel lachen maar schrok ook wel van de grootte van het beest. Na een kwartier had hij hem eindelijk te pakken en kon ik met een gerust hart mijn harde bedje instappen Er schijnen ook wel eens ratten in mijn kamer te bivakkeren, maar tot op heden ben ik nog niet wakker geworden van geknaag aan mijn tenen. Donderdag was er zowaar geen staking en ben ik met de schoolbus naar Patan gegaan om daar op de andere school les te geven. Ik had voor die drukke donderstralen Bingo en Memory meegenomen, het viel gelukkig in de smaak, het ADHD gehalte is er nog steeds en ik moet me er ontzettend op instellen dat ik niet alle kinderen bij de les kan krijgen, hoe graag ik het ook wil maar daar zijn de lokalen te klein voor en de groepen te groot, volgende week wat meer buiten les geven! 's Middags ben ik met Chandra inkopen gaan doen van het sponsorgeld, we hebben ons best gedaan! bijna alles is op, we hebben veel spullen voor de bibliotheek gekocht, ongeveer 40 boeken, puzzels, spelletjes en wat spullen voor science. Vandaag werd bekend dat er tijdens rellen in het zuiden van Nepal 28 doden waren gevallen, behoorlijk veel en weer reden voor een staking op vrijdag....kortom ik heb dus maar 2 halve dagen les gegeven! Best frustrerend omdat ik met mijn westerse mentaliteit die kids zoveel mogelijk wil leren. Maar zo werkt het hier dus niet, ik moet daar echt aan wennen en mezelf op instellen, best moeilijk maar ik heb nog even om daar aan te wennen! Vrijdag heb ik dus lekker op mijn dakterras een boekje zitten lezen en 's middags ben ik met Bina naar Pashputhinat gegaan. De plaats langs de Bagmati rivier waar de Hindu's hun overledenen verbranden. Vandaag werden de 28 rebellen hier gecremeerd, het was druk en eigenlijk was heel Kathmandu onrustig en rommelig, maar alles is naar mijn weten in goede banen verlopen. En we zijn even op bezoek geweest bij een ouder echtpaar in een bejaardentehuis (ja, het was weer zwaar maar ik heb me goed gehouden tussen de wegkwijnende oudjes waar echt geen hond meer naar omkijkt) Bina heeft dit echtpaar als het ware geadopteerd, hij is 85, zij is 103 en ze zijn nu 5 jaar getrouwd, nadat ze verliefd op elkaar werden in het tehuis, heerlijk om te zien dat ook in Nepal de liefde op zo'n leeftijd nog kan.
San en Ramses zijn vrijdag met Shyam naar Pokhara vertrokken voor een trekking door het Annapurna van 5 dagen. Als alles goed gaat zijn ze donderdag weer terug en gaan we die week daarna THE JUMP doen; bruggetje, ravijntje, touwtje en springen maar!!

Dat was het weer voor nu! het was een rare week, en ik moet nog steeds erg wennen aan de Nepalese mentaliteit. Men maakt zich niet druk om dingen die in Nederland echt niet door de beugel kunnen en iets als onderhoud is hier helemaal onbekend. Zo zonde! Er staan zoveel mooie gebouwen maar de boel onderhouden doen ze niet, verval staat al snel om de hoek te gluren.

Het weer was de afgelopen week lekker, rond de 25 graden en lekker zonnig. Mijn benen zijn nog witte melkflesjes maar mijn neus is al lekker verbrand!

Ik ga weer, vertrek in de richting van Patan (waarschijnlijk lopend, want weet je? er is weer een staking!) om Durbar Square te bekijken en wat van deze stad te zien.

Dikke zoen en veel liefs

 

Natas Sunday, April

fools day......Let's JUMP! :)

 

Hoi Allemaal,

Week nummer 3 zit erop! Weer weinig les gegeven want die Hindu's houden wel van een feestje! Zowel maandag als dinsdag was er geen school. Maar ik heb me prima vermaakt. Vorig weekend zijn San en Ramses de trekking begonnen dus ik had een weekendje voor mezelf (wat een verrassing Ik heb ff lekker de toerist uitgehangen en ben Patan gaan verkennen, de stad waar ik donderdags en vrijdags lesgeef. Met name Durbar Square was erg mooi en een stuk rustiger dan in Kathmandu. Zondagavond met de bus naar Matathirta gegaan die er deze keer bijna 2 uur over deed ivm de files (lopend heb ik er 2,5 uur over gedaan dus je kunt je voorstellen bij een temperatuur van 25 graden, overvolle bus, en alleen maar file rijden dat ik als een gestoomde momo die bus uitstapte Bij aankomst hoorde ik pas dat ik maandag geen les hoefde te geven (zoveel feestdagen dat die Nepali's het zelf af en toe niet meer weten) Dus maandag lekker mijn was gedaan, Bina een uurtje computerles gegeven op de laptop en 's middags bij Shankar gelunched. Hij is de buschauffeur van de schoolbus die dagelijks tussen Matathirta en Patan reist. 's Middags werd ik door Bina de Tempel van Guru Dev weer ingesleurd en heb ik de goede man zowaar ff op de foto kunnen zetten. Dinsdag ben ik met Sujan sportschoenen en slippers wezen kopen. Hij liep telkens met de slippers van Bina rond met als gevolg dat het af en toe vechten was wie het eerst zijn bed uitwas en de slippers aantrok. "s Middags weer een childhunt gehouden in een naburig dorpje, we hebben er nu in totaal 7, 2 more to go! Zo'n dagje sponsorkinderen zoeken blijft bijzonder, je wordt als welkome gast ontvangen, krijgt het grootste bord eten voorgezet terwijl ze zelf bijna niets nemen......terwijl ik daar dus redelijk hete curry mijn Westerse maag binnenduw en naspoel met thee zitten ze maar lief naar je te lachen. Ongelofelijk hoe groot die gastvrijheid van die mensen is, en hoe moeilijk het af en toe is om hun verhalen te horen. Ik moet er nog steeds aan wennen (wen je daar uberhaupt aan?) en probeer de meeste verhalen naast me neer te leggen want ze zijn soms dieptriest. Woensdag eindelijk weer eens lesgegeven!!!! had er ook zin in, en het was gezellig, vandaag zijn de examens begonnen dus wat ontspanning in de vorm van sport en spel was welkom. Gister was het weer een dagje lesgeven aan de monstertjes in Patan. Erg leuke dag gehad en met veel klassen puzzels gemaakt, dit is iets wat de kinderen hier bijna nooit doen en dus ook best pittig is. Vooral degene met de grootste mond worden stil van puzzelen..Daarnaast was het gister een moeilijke dag voor Bina aangezien Target (hond) overleden is. Ze liep de laatste weken al op haar laatste loodjes, moeilijk om te zien en in Nederland zouden we een dier in zo'n conditie in laten slapen. Voor Hindu's is dit not done en moet de natuur gewoon zijn gang gaan, gelukkig voor Target was het gister dan eindelijk haar tijd. Vanmorgen ben ik even in Patan geweest om wat te surveilleren tijdens de examens en toen naar Thamel....San en Ramses zijn terug van de trekking!!!
Zo, Natas weer ff.....We hebben de bungee jump voor zondag gepland! en maandag gaan we een dagje raften.....
Henk? wil je tegen Moeke zeggen dat Bina voor ons gebeden heeft zodat we de jump overleven?? Volgende week dus foto's van fotograaf Ramses!

Veel liefs en dikke zoenen
Natas
(ps...mijn haar is al een week niet gewassen ik zie er lekker ranzig uit....(just some information for the fans

 

Natasja, 2 Apr 2007 15:06 uur
Nepal, Kathmandu

Wanna hear the story about the JUMP??

landkaart »

We did it! we did it! we did it!!!!


En het was in 1 woord GEWELDIG! Helemaal gaaf. Maar ik zal bij het begin beginnen.
Zondagochtend om 5 uur ging de wekker; met een ADHD gehalte van 9,5 op een schaal van 10 stapte ik mijn bed uit en de hele weg naar het hotel van San en Ramses heb ik lopen stuiteren van de spanning, na 10 jaar dromen gaat het vandaag dus echt gebeuren. Ik ga me van een brug afstorten, met een diepte van 160 meter en een vrije val van 8 seconden. Met 2 bussen vol andere jumpers vertrokken we richting The Last Resort waar we rond half 11 aankwamen. Gedurende de busrit was ik toch best zenuwachtig, San niet...die zat ontzettend koel en relaxed in de bus! Bij aankomst werden we gewogen en op gewicht in 3 groepen verdeeld. Ik zat in groep 2, San in groep 3. In de eerste groep zaten veel Israëlische meiden die zich als een stel hysterische vrouwen naar beneden lieten storten. Ik wilde wel een beetje mooi naar beneden gaan want dat van hun zag er echt niet uit! Ik was in de 2de groep als laatste aan de beurt, en heb behoorlijk wat mannen met wit getrokken koppies naar hun jump zien lopen, maar op het moment dat ik op de brug stond waren de zenuwen weg en wilde ik gewoon SPRINGEN en een mooie zweefduik maken. EN HET IS GELUKT! het was geweldig, ik heb niet staan twijfelen, zodra die man mijn tuigje losliet deed ik mijn armen wijd, zwaaide ik naar de camera gaf een kreet en sprong in een (als ik zo vrij mag zijn) geweldig mooie zweefvlucht dat ravijn tegemoet! De eerste paar seconden had ik echt het gevoel dat ik veels te hard ging, echt zo'n gevoel van; IK GA IN EEN RAVIJN STORTEN. Maar ik heb genoten, en alles met open ogen meegemaakt, heerlijk! Ook San maakte een geweldig mooie sprong en samen hebben we ongeveer de rest van de dag lopen stuiteren van de adrenalinestoot. Heerlijk, dat vrije gevoel van zweven (ok, eigenlijk vallen) in de lucht. We hebben allebei onze sprong op video gekocht (so yes, Wayne and Sarah, we've got videoproof en dat ziet er ook ontzettend leuk en spannend uit (vind mezelf er zowaar op de TV leuk uitzien) S's Avonds hebben we weer aan de Daal Bath gezeten en met z'n 3en in een mooie tent op het ressort overnacht, want vandaag was het tijd voor RAFTEN! Vanmorgen ging de ingebouwde wekker weer om half 7 af en ben ik lekker in het restaurant van het resort gaan zitten, genieten van de rust en de wereld om mij heen die langzaam wakker werd. Het ressort ziet er ontzettend mooi uit, echt iets om tot rust te komen tussen de adrenaline stoten door. Na een lekker ontbijt vertrokken we met de bus voor de rafting, ik heb bovenop de bus gezeten, genieten van het uitzicht en het gehots van de bus! Na instructie zijn we in 2 boten de rivier afgedaald, weer een geweldige ervaring, na 1 minuut in de boot ben je al helemaal doorweekt, en het is echt even werken en samenwerken met z'n alle om niet om te slaan of uit die boot te worden gelanceerd! Kortom, we hebben 2 heerlijke dagen gehad en zijn nu weer terug in Kathmandu, waar we weer moeten wennen aan de drukte, de stank en het lawaai om ons heen. Morgen gaan San en Ramses een 3-daagse trip naar Chitwan National Park maken en ga ik weer terug naar school om te surveilleren tijdens de examens en wat activiteiten voor te bereiden.
Lieve allemaal, we hebben genoten! en ik zit er hard over te denken om aan het eind van mijn verblijf in Nepal weer even terug te gaan naar The Last Ressort om te genieten van de rust en....misschien nog een JUMP te maken!

Zoe, lieve kanjer....bedankt voor al die kusjes en knuffels, voelt heerlijk! heel veel knuffels en kusjes terug, ook voor mama!

(ik ren nu ff naar de fotoshop om wat foto's van de jump van San en moi op de site te zitten)

knuffels, ook van San en Ramses. Natasja, 7 Apr 2007 12:49 uur
Nepal, Kathmandu

They left me.....on a jetplane....

Nepal

Landkaart »

Hoi Allemaal,

Ik heb zojuist San en Ramses uitgezwaaid op de luchthaven....slik....
Ff samen een traantje weggeveegd, dikke zoen en lange knuffel gegeven en toen waren ze weg... voelt raar, ik ga ze missen, maar we hebben een geweldige tijd gehad! Ze hebben zich helemaal suf gekocht aan cadeautjes, ik hoop dat ze alles het vliegtuig in krijgen.
De afgelopen week waren de examens aan de gang op de scholen, ik heb dus geen les gegeven maar me wel vermaakt met wat veranderingen in de playroom en wat voorbereidingen voor Parentsday. Vraag me niet wanneer die gehouden wordt maar het zal ergens in het nieuwe Hindu jaar worden. (14 april is het zover, dan luiden ze hier 2064 in) Bina vroeg mij om een drama voor te bereiden met de kids, (ik denk dan meteen aan Shakespear ofzo, maar gelukkig zal het in de trend van een sprookje worden) en de klassen een dansje te laten doen. Bina heeft mij namelijk wat rond zien springen op mijn favoriete liedjes en vind nu dat ik best leuk kan dansen en dat ik dat de kids ook wel kan leren.....MWAH!! Dat gehups van mij ziet er echt niet uit! maar goed, ik heb wat liedjes uitgezocht (natuurlijk wat van The Sound of Music) en ga aankomende week proberen om de kinderen enthousiast voor te krijgen. Afgelopen donderdag kwamen San en Ramses weer terug van hun 3-daagse trip van Chitwan National Park. San heeft daarna de taxi naar mij genomen en Ramses is in Kathmandu gebleven (de didi's wilden even een dagje samen doorbrengen) s'Avonds zijn we lekker door Bina verwend met roti en heerlijke groentes! tevens hebben we op de muziek van mijn MP3 speler een beetje mee zitten bleren, tot grote hilariteit van Sujan die af en toe grinnikend zijn hoofd om de deur stak en waarschijnlijk dacht dat die er bij die Hollandse meiden een steekje loszat. Vrijdagochtend zijn San en ik met een dikke zak vol snoep het bos achter de school ingedoken om dit voor de kids te verstoppen in het kader van Pasen. Tijdens het verstoppen kwamen er wat geiten het bos in, en je raad het al.....1 van die beesten begon aan het snoep te vreten met plastic en al, en die geithoeders lagen natuurlijk in een deuk toen wij een poging deden op het snoepgoed te redden. Dat dat beest daarna rochelend verder liep omdat dat plastic dwars zat doet ze dan weer niet zoveel. Maar goed, wij dus die kinderen het bos ingenomen en zodra ze het snoep zagen liggen en hangen gingen de remmen natuurlijk los! Heerlijk om die blije koppies te zien en het waren net kleine Tarzan en Jane's toen ze het bos in mochten om het snoep te zoeken!
De dag ervoor ben ik met de jongste kinderen van Nursery, LKG en UKG de aula ingedoken met het stoepkrijt wat San en Ramses hadden meegenomen. Eerst keken ze raar naar die grote stullen krijt maar binnen no time hadden ze de smaak te pakken en zaten niet alleen de vloer en de muren onder het krijt, ook de uniformen, haren en oren kregen een ander kleurtje, geweldig om te zien! Ze beginnen ook wat meer aan mij te wennen, willen op schoot zitten, geknuffeld worden (en daar ben ik ECHT goed in) en praten honderduit tegen je aan! (ik versta er wel geen donder van maar met wat hand en voet werk komen we een heel eind)
Ik zit al bijna op de helft van mijn verblijf in Nepal en begin steeds meer van het land te houden, kan genieten van een busritje in een overvolle bus met wat pluimvee in het gangpad, geiten op het dak en een halve bus vol Nepali die je aan zitten te staren alsof je van een andere planeet komt. Ik heb mijn drang om de kinderen zo goed mogelijk Engels te leren wat naast me neer gelegd en geniet van de feedback, de knuffels en blije smoeltjes die ik van ze krijg, nu maar afwachten of ze volgende week (tijdens hun weekje vakantie) op komen dagen om wat in te studeren voor Parentsday!

Bij deze ook een poging om wat sponsors te werven:
Wisten jullie....
Dat de website van de stichting www.hulpaannepal.nl is?
Dat Peter en Jeanne de bestuurders van de stichting zijn?
Dat ze ieder jaar OP EIGEN KOSTEN een bezoek brengen aan Nepal om de scholen te bezoeken en omdat ze verknocht zijn aan Nepal?
Dat een kind vanaf 7 euro per maand naar school kan?
Dat je hieronder bij de foto's wat lieve smoeltjes van die schatjes kan bewonderen?
Dat de vrienden van Sandra geen cadeautje krijgen als ze geen kind sponseren
Dat ook mijn vrienden naar een cadeau kunnen fluiten als ze niet de moeite nemen om een kleine Sujan, Karisma, Jyoti, Kamala, Binita of Ganesh te steunen?
Dat dit loze dreigementen zijn, maar de stichting ECHT de moeite waard is?

Veel liefs,

Natas

 

(Mommy, je 1ste dochter komt er weer aan hoor) Natasja, 7 Apr 2007 21:19 uur
Nepal, Kathmandu

A short update, after a very strange night!

 

Hi Allemaal,

Ja, daar ben ik weer ff! Nadat ik gister mijn verhaal op het net had gezet kreeg ik van Sandra een sms dat hun vlucht vertraagd was van 16.15 uur naar 18.30 uur ivm zware onweer. En ja, het ging er hier ook behoorlijk heftig aan toe! Veel regen (nooit verkeerd na 4 weken droog weer) en behoorlijke donderklappen. Ik ben een kroeg in gedoken om een "klein beetje" mijn verlaten gevoel weg te zuipen (is niet echt gelukt... en toen weer een sms van San, vanuit het vliegtuig deze keer, ze cirkelden al een tijdje boven Kathmandu in afwachting van beter weer om verder te vliegen....en dat gebeurde maar niet! Weer een sms; ze kwamen terug naar Kathmandu om hopelijk de volgende dag te vertrekken.....HHHHMMMMWWWHHAAAA! ik mocht ze nog even zien!!! half zwalkend liep ik de kroeg uit (ja, een halve liter bier doet al heel wat bij deze non-alcoholico meid) om in het hotel af te wachten waar ze zouden overnachten.... Maar dat smsje kwam maar niet,in plaats daarvan een sms dat ze misschien toch nog zouden vertrekken en wel om 1 uur 's nachts! jeetje, wat een rare toestand, dit zou namelijk ook inhouden dat ze hun aansluiting in Muscat niet zouden halen.

Ik had intussen Bina even gebeld om te kijken hoe het met Ceasar ging (de hond) die was namelijk al sinds woensdag niet echt zichzelf meer, ik kon mijn kamer uitlopen zonder belaagd te worden door een blije Ceasar. Eerst dachten we dat hij eenzaam was door het overlijden van Target 1,5 week geleden of dat er een kippenboutje vast zat in zijn keel (ja Bea, Bouber, Hans en Marijke...ik weet dat jullie nu zitten te stijgeren want het is gevaarlijk om honden kippenboutjes te geven maar daar letten ze hier niet op, alles wat wij niet opeten beland in de buik van Ceasar) Dus vrijdagochtend is hij met de schoolbus meegegaan naar Patan om daar in een ziekenhuis even naar hem te laten kijken, maar het was dus geen botje en Bina had al aangegeven dat ze het vermoeden had dat 1 van de buren Ceasar misschien wat gif had gegeven. In eerste instantie vond ik dat nogal raar want Ceasar komt eigenlijk nooit van het schoolterrein af dus wat voor een last kan zo'n jonge spring in het veld nu zijn?? Maar gister bleek toch dat het vergif was en heeft Ceasar het niet gehaald (zit nu nog met een brok in mijn keel als ik dit type..) hij is gister in het ziekenhuis overleden. Bina en Sujan zijn behoorlijk aangeslagen; zo heb je 2 honden en 1,5 week later is het huis leeg en is er geen geblaf meer.
Ik ga vandaag dus ook eerder naar Matathirtha om ze wat tot steun te zijn en hopelijk wat op te vrolijken met een nieuwe CD van een Tibetaanse non (ja, die zijn hier erg populair)

Sandra en Ramses zijn intussen aangekomen in Muscat! vertrokken uiteindelijk om 01.30 uur uit Kathmandu....pfff....wat een reis, en ze zijn nog niet eens halverwege! Ze hebben een overnachting, of eigenlijk dagkamer in een hotel daar en gaan nu 24 uur later met een vlucht van Gulf Air naar London om daar weer over te stappen voor een vlucht naar Amsterdam, home sweet home!

Moeke,je moet het dus helaas nog 1 extra nachtje zonder een knuffel van San doen

Lieve allemaal, Fijne Paasdagen! ik hoop dat het weer een beetje meewerkt en dat de lente begonnen is.

Dikke zoen

 

Natas Natasja, 13 Apr 2007 19:21 uur
Nepal, Kathmandu

The Sound of Music, Dance and Fun!

 

Hallo Allemaal,

Ik heb er een GEWELDIG LEUKE WEEK OPZITTEN! Zondag had ik nog een beetje last van heimwee naar mijn zus maar die is gelukkig heelhuids en met net zoveel heimwee in Amsterdam aangekomen. De rest van de week was ontzettend leuk, ik heb genoten van de kinderen en lekker met ze gedanst en gezongen. Ze hebben nu vakantie maar Bina heeft ze wel gevraagd om te komen oefenen voor dansjes en liedjes voor Parentsday. En gelukkig kwamen er genoeg opdagen!! Maandag hadden ze nog een dagje vrij, en kwam alleen de moeder van Karishma (nog steeds mijn lieveling) met haar kids langs om wat werk te doen rondom de school. Ik heb Karishma, haar oudere broer Manoj en haar jongere broer Keshab meegenomen naar de Kundha (waar heel Matathirta zich staat te wassen en ik maandag mijn wasdag hou) Ze hebben lekker gespeeld, ik heb een poging gedaan om Karishma schoon te maken maar ze speelt liever met modder dan met zeep ze wilde wel op schoot zitten (zucht, heerlijk om die kleine duivel rustig op schoot te hebben terwijl ze zit te genieten van de spelende kinderen om haar heen) Ik heb haar en Manoj ook laten vliegen (je weet wel, handjes vasthouden, ronddraaien, totdat die kleine voetjes van de grond komen en ze zweven!) die blik in haar ogen....onbetaalbaar!! wat heb ik daar van genoten Ik heb weer wat foto's van haar en haar broers genomen...zie hieronder en kwijl mee (of niet
Dinsdag kwamen de kinderen rond 10 uur binnen druppelen, van alle klassen kwam ongeveer de helft opdagen, geen slecht begin! de volgende liedjes ben ik nu met ze aan het instuderen:
Klas 1 en 2 The Sweet - Poppa Joe
Klas 3 en 4 The Sound of Music - DoReMi
Klas 5 en 7 The Sound of Music - Solong
en Humpries Singers - Mexico

Nu zullen de meeste van jullie denken; wat zijn dat voor nummers? ze swingen, er zit ritme in en ze worden er ontzettend vrolijk van!
De 2 nummers van The Sound of Music zingen ze mee, en doen er een dansje, cq voorstelling bij. Voor de andere 2 nummers heb ik samen met Sujan een dansje ingestudeerd en dat hebben we ze de afgelopen dagen bij proberen te brengen, het lukt aardig! En het is zo'n heerlijk gevoel om die kinderen, die vooral heel stil in de klas zijn, te zien stralen en rondspringen. 1 manneke van klas 2, Rushim, is zo'n ventje: grote verlegen ogen, zegt bijna niets in de klas maar tijdens Poppa Joe gaat hij helemaal los, staat hij te stralen en gek te doen.....dat zijn momenten waar ik dit voor doe, die stralende koppies, die wel 10 keer het nummer willen horen om het dansje zo goed mogelijk te doen. Tussen het oefenen door zijn ze kettingen en armbandjes van kralen aan het maken of spelen ze cricket. Rond 1 uur gaan ze weer naar huis. De middagen hadden we lekker voor ons zelf. Bina en ik hebben de laatste sponsorkinderen gezocht en gister ben ik met Sujan naar Patan gegaan om te kijken naar een nieuwe hond, want we missen Ceasar allemaal ontzettend, het is gewoon stil om ons heen. Na heel wat navraagwerk en 3 keer overstappen in de busjes waren we uiteindelijk bij een kennel waar ze puppies hadden, 2 labradors en 1 Duitse herder....Maarja, het budget van de school is niet zo groot en voor zo'n rashond betaal je hier dus al snel 150 euro (ok, voor Nederlandse begrippen een prikkie maar voor hier toch voor de meeste mensen 2 x een maandsalaris) We hebben foto's genomen, bijna de witte labrador ontvoerd en hebben toen maar een ijsje gehaald. Waarschijnlijk gaan we volgende week voor een andere lokale pup kijken. Hij/Zij gaat in ieder geval een naam krijgen die iets met onweer te maken heeft want van zaterdag tot woensdag heeft het hier elke avond zo'n 4 uur geonweerd (is dat Nederlands?) en hebben we vaak zonder elektriciteit gezeten, genoeg diners bij kaarslicht dus!
Vanmiddag ben ik dus weer afgereisd naar Kathmandu en vanavond ga ik het weer op een zuipen zetten het is namelijk oudjaarsavond! Morgen begint het jaar 2064 voor de Hindi! Ze vieren het niet zoals wij met een feest maar er wordt wel wat meer aandacht aan het eten besteed. Ik ga een pub opzoeken waar ik op z'n Hollands een nieuw jaar kan vieren. En morgen met een nuchter gestel neem ik de bus naar Baktapur, een stad op ongeveer 45 minuten van Kathmandu waar geen auto's rijden in het centrum (ohohoho...wat een genot, geen getoeter) en zondag ga ik op bezoek bij een nieuwe school van de stichting.

Dat was het weer voor nu! ik heb zojuist een dikke snicker naar binnen zitten werken met als toetje een chocolade broodje (moet mijn gemis van het chocolade ei toch een beetje compenseren

Dikke zoen!

 

Natas Natasja, 20 Apr 2007 20:07 uur
Nepal, Kathmandu

My own private....Fleas Circus...

 

Hi Lieve Allemaal,

Het is weer vrijdag! mijn weekend is begonnen.....
Ik heb weer een bijzondere week gehad Vorige week zaterdag ben ik een dagje naar Bakhtapur gegaan, een stap op ongeveer 30 minuten van Kathmandu. En het mooie is dat het centrum autovrij is! Dus je kan rustig (nah ja, rustig...in steden is het altijd chaos) rondlopen. Na een half uur had ik me al laten verleiden tot de aankoop van een Thanka. Dit is een tekening op canvas, in het verleden werden ze door Tibetaanse monniken gemaakt nu ook door Nepalesen op speciale scholen. De Thanka die ik gekocht heb is in de vorm van een mandala (zie foto hieronder) Ik vind hem zelf helemaal geweldig! was voor Nepalese begrippen een rib uit mijn lijf en ik heb me er stiekem de hele dag ook schuldig over gevoeld maar ben er ontzettend blij mee! Die avond ben ik uit eten geweest met Mohammad (jaja, jullie raden het goed...een Moslim Mohammad kwam uit Iran en was als arts met een trekking meegegaan om 1 van de trekkers te begeleiden wegens gezondheidsproblemen. Toen we in Thamel liepen om een leuk restaurantje te vinden pakte hij ineens mijn hand vast :0 tsss...grapjas! En dat als getrouwde man....fout fout! Heb hem dus ook maar gezegd dat ik daar niet voor in ben en dat hij getrouwd is. En daarnaast mocht hij er van zijn vrouw geen 2de vrouw bijnemen...maar ja, zijn vrouw woont in London en hij in Iran, ze hadden elkaar al 15 maanden niet gezien, dus een klein beetje begrip kon ik er wel voor op brengen....daar hield het dan ook echt mee op hoor (no worries moeke, je jongste dochter gedraagt zich netjes hoor
De volgende ochtend had hij ontbijt gehaald terwijl we niets hadden afgesproken. Hij had me het liefst in zijn medische koffertje mee naar huis genomen, een burkha aangetrokken, de Koran laten lezen en een paar kinderen laten werpen. En Iran heeft ook vrijwilligerswerk hoor...jaja....ik geloof niet dat een land aan een kust vol oliebronnen zit te wachten op mij! Maar goed, het was een leuke ervaring, ik heb wel om hem gelachen.
Afgelopen dinsdag was het Mothersday in Nepal, en ongeveer het grootste feest van Matathirtha. Matathirtha betekent namelijk Moeders Plaats...Maandagavond was het al een drukke bedoening op en rond het grote veld voor de school. Diverse Nepalesen hadden hun "eettentje" (4 stokken en een zeil erover heen) al opgezet voor het feest van dinsdag. Margo en Elja (Margo is de "andere" vrijwilligster en Elja is haar moeder) kwamen maandagavond om Moederdag ook te vieren. Was ontzettend leuk en gezellig om weer even Nederlandse humor te delen, grapjes te maken over Guru Dev (ik was die maandag weer gezegend door hem, mijn leven kan echt niet meer stuk!)We hebben met z'n 3en op mijn kamer geslapen, nahja, slapen is een groot woord. De hele nacht werden we vermaakt met allerlei gebeden door een microfoon en feestende Nepalesen. De volgende ochtend zijn we het terrein afgelopen, overal vonden rituelen en gebeden plaats in nagedachtenis van alle moeders. En wij als 3 buitenlandse vrouwen waren natuurlijk ook een attractie om te bekijken. Rond het middaguur hielden we het voor gezien. Tijdens zo'n feest worden er natuurlijk geen mobiele toiletten geïnstalleerd maar doet men zijn behoefte gewoon overal. En de feestende Nepalesen van die nacht hadden hun plasjes en overige "downloads" gewoon op het terrein gedaan, met een beetje warmte van de zon begon er zich een lichte rioleringsgeur te verspreiden en hielden wij het voor gezien. Ik heb die middag lekker op het schoolterrein gezeten met een boek in een poging de feestvarkens van het terrein af te houden (die echt geen schaamte tonen als ze hun behoeftes willen doen)
Woensdag ben ik naar Kathmandu gegaan om de verlenging van mijn visum te regelen en een bezoek te brengen aan een nieuwe sponsorschool van de stichting. Verlenging van mijn visum ging lekker snel, natuurlijk door met wat extra geld te zwaaien en ik mag tot 26 juni blijven (dus als iemand nog zin heeft...kom maar langs
Donderdag was de eerste schooldag van het nieuwe jaar! ik stond vol goede moed te trappelen van ongeduld om te beginnen, maar na bijna 2 maanden heb ik het nog steeds niet geleerd; iets minder dan de helft van de kinderen kwam opdagen en dat is heeeeeeeeeeel normaal voor Nepal hoor! We hebben de ochtend spelend doorgebracht en daarna zijn ze naar huis gegaan, nu maar hopen dat het er volgende week meer zijn.
Vandaag heb ik wel weer lesgegeven in Patan, was weer lachen. Ze zijn daar toch niet zo heel erg aan mij gewend en het is dus nog net niet een gevecht om "de vrijwilligster" voor de klas te hebben, maar die koppies stralen als je de klas binnenloopt!

En verder? heb ik in mijn kamer een kleine dierentuin opgebouwd! er zit af en toe een salamander, een rat, diverse spinnen en ik heb een vlooiencircus gehad! Ceasar (you know, the dog) heeft af en toe op het tapijt in mijn kamer gebivakkeerd en daar hebben waarschijnlijk wat vlooien eitjes achter gelaten. Die beestjes hebben om mijn voeten en enkels lopen vechten! en gewonnen, zit onder de beten maar we hebben de etterbakken intussen bestreden met een gezellig vergifje! nu maar hopen dat ze niet meer terugkomen. Geef mij maar een ander circus.

Morgen vertrek ik alweer uit Kathmandu! Ik ga een paar dagen met Margo mee naar de school waar zij les geeft. Dit is in het Dhading District, op ongeveer 7 uur reizen van Kathmandu. Ze geeft daar les op een regeringsschool en heeft soms klassen van meer dan 80 kinderen ....uuuuhhh...slik...
Verder is er daar geen elektriciteit, koken ze op vuur en maken de vloer schoon met koeienpoep. Terug naar de Prehistorie dus! ik heb er zin in

Dikke zoen!

 

Natas Natasja, 5 May 2007 13:21 uur
Nepal, Kathmandu

The gas is back in town again!

Lieve Allemaal,

Hoe was Koninginnedag?? lekker weertje heb ik van een aantal van jullie al begrepen! Ik heb samen met Margo afgelopen zaterdag Koninginnedag "gevierd" bij het Summit Hotel in Patan. En dat was tevens mijn eerste cultuurshock! Er was eerste een rommelmarkt en er liepen aardig wat mensen in Oranje kledij rond. Vanaf 6 uur was er een "borrel" waarbij de Nederlandse Expat Upperclass volop aanwezig was. Netjes opgedoft, hakjes aan, haartjes netjes, Zondagse pak uit de kast, Oranjebitter bij de hand
Jeetje...liepen wij daar tussen te banjeren op Teva's en in simpele katoenen kleedjes....
We waren het bekijken zeker waard! je begrijpt; na 1 oranje vlaggetje en 1 cola hebben wij ons stilletjes verwijderd van het "feest" Ik geloof dat wij er meer lol om hadden dan die mensen daar...mijn cultuurshock in Nederland gaat echt groot worden!
Zondag ben ik bij Nabin de kapper langs geweest, de krullen beginnen weer langzaam uit mijn dak te groeien en een beetje bijknippen kon geen kwaad. een knipbeurt, hoofd nek, schouder, arm en rugmassage later was ik 500 rupies armer (ongeveer 6 euro) en het ziet er best netjes uit!

Deze week heb ik 3 dagen les gegeven, want...jullie raden het al; er waren weer 2 Holy Days! Dinsdag was het Labourday, en woensdag de geboortedag van Bhudha. (ik heb de kalender voor de rest van de maand ff gecheckt, maar zowaar geen Holy Days meer, nu maar hopen dat er geen stakingen op de scholen plaats gaan vinden) Dinsdag wilde een groep enthousiaste dansers toch komen om lekker een beetje rond te springen op muziek. Het was weer genieten! We hebben eerst in de Playroom een creatief uurtje gehouden, wat koek en snoep erbij en daarna DANSEN! Ik krijg zoveel energie van de vrolijke koppies en lijfjes (over het algemeen compleet buiten de maat) die aan het ronddartelen zijn. Woensdag ben ik lekker een dagje gaan lopen. JAAAAAAA, Bea! eindelijk ben ik dan een beetje aan het trainen voor de 4-daagse. Ik ben vanuit Matatirtha naar Kirtipur en Chobar gelopen. Beide dorpjes zijn niet zo bekend maar wel ontzettend mooi om te bezichtigen, ik was de enige toerist...heerlijk. Natuurlijk wel spierpijn gekregen en het was weer wennen om op schoenen te lopen. Ik loop al bijna 2 maanden op slippers rond (en kweek daarmee heerlijk ranzige voetjes)

Woensdag was Bina weer terug vanuit Pokhara, die heeft een heerlijke In De Gloria Week gehad. Sujan en ik zijn weer blij dat ze terug is. De kookkunsten van Deepa en Chandra zijn toch lang niet zo goed als die van Bina en zelf bakken daar kwam er ook niet zoveel van... Woensdag is er ook een tank met gas afgeleverd!!! Hieperdepiep! helemaal geweldig. Sinds mijn verblijf in Matatirtha hebben we steeds op een kerosine setje gekookt met maar 1 pitje...het koken nam dus over het algemeen zo'n 2 uur in beslag, en dat ding maakt een HERRIE, een normale conversatie werd altijd een halve schreeuwpartij. Nu met het gas heb ik het gevoel dat er niemand aan het koken is omdat dit heerlijk geluidloos gebeurt we hebben 2 pitten, wat een luxe.

Donderdag ben ik na schooltijd bij Mathura langsgeweest, de juwelier die graag wat Engelse les van mij wilde hebben. Veel zal ik hem niet bij kunnen leren in de tijd dat ik nog hier ben maar alle beetje helpen....hij wil (net als veel Nepalezen) heel graag naar Europa komen, ik heb hem de prijs van een gemiddeld huis gegeven en hij kreeg bijna een hartaanval, best begrijpelijk als je bedenkt dat hij voor een 2 kamerwoning per maand 800 rupies (ongeveer 9 euro) betaald.
Vrijdag heb ik weer les gegeven aan de kids in Patan, eerst klas 1 en 2, we hebben het schoolplein opgefleurd met het stoepkrijt wat Sandra en Ramses destijds hadden meegenomen, daarna was het stuitergedrag natuurlijk helemaal niet meer stil te krijgen...jeetje, na 2 lessen kon je me al opvegen gelukkig had ik daarna wat oudere kinderen die zich lekker vermaakt hebben met puzzelen en een balspel.

Ik geef vanaf nu nog 3 weken les, en heb dan een paar dagen voor mezelf, lekker souvenirs inkopen en met mijn luie (en uitgedijde achterwerk ) op een zonnestoel zitten...nix doen in het Summit Hotel, omgeven door Nederlanders en overige toeristen, me voorbereiden op Nederland.......of zal ik toch nog ff langer blijven???

Daaaaaaaag dikke zoen!

Natas

 

Natasja, 11 May 2007 15:06 uur
Nepal, Kathmandu

There is a RAT in the Kitchen.....

 

Hallo lieve Allemaal,

Ik mag weer een weekendje "genieten" van Thamel kortom, reden genoeg om dit weekend weer op stap te gaan! Afgelopen zaterdag ben ik een dagje naar Bodhnath gegaan om me te vergapen aan een ontzettend grote stupa, echt een mooi gezicht, ik was lekker vroeg, ontbijtje genomen terwijl de Tibetanen en overige pelgrims nog rondjes om de stupa liepen. Een paar vreselijk mooie foto's genomen die ik helaas ook weer vreselijk stom van mijn geheugenkaart heb verwijderd....ach ja, die zon bleekt mijn haar wat blonder en het verstand is ook meteen weer aan het afnemen
Kortom voor mij reden om deze zondag weer
naar deze ontzettend mooie stad af te reizen. Nix mis mee, het is tenslotte Moederdag en ik ga een kaarsje voor Moeke branden (dit is het 2de jaar in 1 rij dat ik in het buitenland bivakkeer terwijl ik mijn moeder zou moeten verwennen! Het kaarsje gaat geluk brengen! Sissy, geef Moeke zondag een dikke zoen van mij!
Maar goed, afgelopen week dus weer volop les gegeven! genieten van die kids! Woensdagochtend een dansochtendje ingepland. Helaas gaat het organiseren van Parentsday niet meer lukken voor mijn vertrek. Maar de laatste dagen zijn Margo en haar zus Karlijn in Matatirtha dus we hebben wel iets in gedachten als afscheid. (voor degene die nieuwsgierig naar Margo zijn: www.margoboogaard.waarbenjij.nu ) Haar zus is nu voor 4 weken in Nepal om samen met Margo het land te verkennen en Margo gaat afscheid nemen van iedereen. Eind mei vertrekt ze namelijk weer richting Europa....over land! een hele uitdaging die ze in ruim 2,5 maand wil ondernemen. Het laatste stuk, van Wenen naar Lelystad gaat ze per fiets doen!

Maar goed, vol goede moed had ik alles klaar staan om te dansen met klas 1 en 2, na 10 minuten begon het te regenen! Dus met de kids naar binnen, naar de bibliotheek die groot genoeg is om een dansje te oefenen, ware het niet dat de electriciteit in deze ruimte kapot was, een verlengsnoer??? jaaaa...ff zoeken, maar niet gevonden, toen dus maar een half dozijn batterijen in dat ding gestopt en we konden weer verder! Totdat bij het oefenen van "Mexico" de cd-speler het begaf....het stoom kwam intussen uit mijn oren!! Maar ja, dit hoort ook allemaal bij Nepal, ff tot 10 tellen en dan maar zonder muziek oefenen!

Donderdag zat ik weer in Patan, deze keer niet om die "actievelingen" uit klas 1 en 2 te vermaken maar ik heb verzocht om de oudere kinderen les te mogen geven, kortom klas 5 t/m 10 hebben van mijn gezelschap genoten! Ik had namelijk de CD van John Denver meegenomen met daarop oa het lied "Leaving on a jetplane" lekker toepassing ik weet het! Maar ook een lied met vrij makkelijk tekst wat vrij langzaam gezongen wordt. Kortom; een mooie gelegenheid om te kijken in hoeverre ze de tekst begrepen en konden noteren. Nah...je had die gezichten moeten zien toen ik vertelde wat de bedoeling was! Totale paniek! dat konden ze echt niet! Dus ik heb uitgelegd dat ik alles stukje voor stukje mee zou zingen, de paniek bleef nog een beetje hangen, maar aan het eind van de les keken ze allemaal trots op hun papier waar de tekst stond en hebben ze voluit het lied meegezongen! Ontzettend leuk om te doen en ook voor de leerlingen een leuke gelegenheid om kennis te maken met Engelse muziek en de betekenis van de tekst. De pubers van klas 10 (15, 16 jaar) keken met een vervelend gezicht en zaten te giechelen als ik een stukje meezong (onder de douche klink ik al bagger) Maar ook zij zongen aan het eind van de les het nummer mee, al kwam het er wat schor uit, want ja...je bent 16 jaar en zingen in het bijzijn van je klasgenoten is echt "not done" (rendevous, rendevous)

En de titel zegt al genoeg! Afgelopen woensdagavond zat onze "huisvriend" de rat van bijna 30 centimeter op de keukentafel te genieten van wat kruimels van ons avondeten, hij schrok harder dan dat ik deed en achteraf hebben Bina, Sujan en ik natuurlijk in een deuk gelegen van het lachen omdat ik me echt te pletter schrok. Het is echt een groot beest, volgens Bina loopt hij ook wel eens bij hun op de kamer rond (ter info: das de 1ste etage, ik bivakkeer op de 3de..zucht...)
En hoe staat het verder met onze dierentuin? Ik heb al een aantal beten van bloedzuigers gehad, kan het me alleen niet herinneren dat zo'n beest zich aan mijn bloed tegoed deed. De kakkerlakken zijn hier ongeveer 10 centimeter groot en de salamander komt me bijna elke avond gezelschap houden samen met een aantal muskieten (die ik met een grote glimlach de toegang tot mijn bloed ontzeg dankzij de Deet....heerlijk spul

Zo, ik ga momo's met een Bananenlassi eten, mijn favoriete gerecht! Morgen ga ik het Noorden van de Kathmandu Valley verkennen, te voet.....want die 4-daagse komt steeds dichterbij!

fFjn weekend! En alle Moeders: laat je lekker verwennen

Dikke zoen!

 

Natas Natasja, 18 May 2007 14:50 uur
Nepal, Kathmandu

Nurse Bina, to the emergency room, please!

 

Lieve Allemaal,

Het aftellen is helaas begonnen....ik wil nog niet naar huis!!!
Maar goed, ik zal jullie eerst even een update geven van afgelopen week.
Afgelopen zaterdagavond had ik met Margo en Karlijn afgesproken, we zouden een avondje naar het Durbar Marg Festival gaan. Onderweg kwamen we Bodhananda tegen, een monnik die in Thamel een eigen kledingfabriek heeft en af en toe in het klooster in Matatirtha zit in de buurt van de school. Ik had al wat verhalen over hem gehoord en nu kwamen we hem dus onverwachts tegen, we zijn met z'n vieren uiteten gegaan, ontzettend gelachen, het is dat hij de kledij van een monnik draagt maar daar houdt het eigenlijk wel mee op! We hadden afgesproken om zondag bij hem te gaan lunchen om zijn verjaardag te vieren. Maar helaas heb ik die hele nacht weer op het toilet gezeten! Ik had sinds 2 weken last van buikloop... en ik moet eerlijk bekennen dat ik het ontzettend verwaarloosd had; af en toe ff een pilletje nemen en verder van alles weer naar binnen gooien waar ik trek in had......(ik heb een iet wat overdreven geloof in het herstellende vermogen van mijn lichaam) Die zondagochtend ben ik dus maar even langs een ziekenhuis in Thamel gelopen, ik kreeg een ziekenhuiskaart, moest 450 rupies betalen voor een consult van een "senior doctor" en wachten maar..........en toen ging het mis..... Een combinatie van de maandelijkse perikelen en diarree; het zweet brak me uit, koorts, gesuis in mijn oren, misselijk en ik wist niet of ik boven het gat in de grond moest hangen met mijn gezicht of mijn achterste. De ontzettend vriendelijke zuster zag het reeds witte gezicht van de buitenlandse nog witter worden en nam me mee naar de onderzoekstafel......daar lag ik dan, half bewusteloos, terwijl ze mijn bloeddruk opnam. Het volgende wat ik mij herinner is dat de dokter in de kamer zat samen met 3 mannelijke patiënten, die meer ogen hadden voor die buitenlandse op de onderzoekstafel dan hun eigen röntgenfoto's! Wat een gênant moment was dat!! maar ik moest er tegelijkertijd ook wel weer om lachen...het moet er ook wel raar hebben uitgezien; zo'n toerist, wit weggetrokken, zwetend in de kamer van hun dokter. Na een half uurtje was de ergste misselijkheid weg en wilde ik graag van de dokter een recept om de diarree wat harder te bestrijden. Maar de beste man had besloten om mij aan het infuus te leggen ivm een te lage bloeddruk, teveel vochtverlies en de pillen die ik reeds gebruikte waren volgens hem het zwaarste wat ik kon krijgen.....PANIEK!!!! jeetje, zit je in een "3de wereldland" willen ze je aan een infuus gooien! Daar had ik dus echt geen zin in...Bina bellen! Bina is verpleegster geweest en die kon vast wel zeggen of een infuus echt nodig was. Zodra Bina doorhad dat ik in een ziekenhuis zat gingen alle alarmbellen bij haar rinkelen: DON'T MOVE, STAY WHERE YOU ARE, I'M ON MY WAY AND DON'T LET THEM PUT YOU ON IV! Ok, dat was duidelijk, ik heb in het ziekenhuis zitten wachten op Bina en zat intussen een fles ORS naar binnen te werken om mijn vochtgehalte weer op peil te brengen. Bina was er na 1 uurtje en het eerste wat ze vroeg was; What did you had for dinner last night? uhhh....Momo's (erg lekker weer En toen kreeg ik meteen de wind van voren; ik had me niet aan mijn "dieet" gehouden, moet niet alles naar binnen gooien en al HELEMAAL geen MOMO's! JAAAAAA...Ama Bina, ik ben stout geweest ik weet het! Met Bina bij de dokter gezeten die uiteindelijk een test bij me wilde afnemen om te kijken welke bacterieen er een feestje in mijn darmen aan het houden waren. Na 2 uur konden we de uitslag ophalen. Ik heb Bina meegenomen naar een Italiaans restaurant om de tijd te doden en van de gelegenheid meteen maar even gebruik gemaakt om een klein beetje Moederdag te vieren! Voelde me ook ontzettend schuldig omdat ik dacht dat ik haar uit een les had gehaald maar "gelukkig" was er weer een staking aan de gang en was er dus geen school. De uitslag van het ziekenhuis was: "You have a complete zoo in your belly" Gezellig! Dus met een een kleine apotheek in mijn tas mochten we het ziekenhuis weer verlaten. What a day, what a day!! We zijn naar het hotel van Margo en Karlijn gegaan die intussen met Bhumi thee zaten te drinken en we hebben er even bijgezeten. Was een leuke ervaring om met 2 principals van 2 gesponsorde scholen aan tafel te zitten en ervaringen uit te wisselen. Daarna een taxi genomen naar Matatirtha en door Bina naar bed gestuurd nadat ze me eerst vol heeft gepropt met fruit en een rijstsoep (gatver ) Maar ja...wie niet luisteren wil moet maar voelen! Maandag was de koorts weg en heb ik gewoon weer les gegeven. En ook nu gaat het nog steeds goed, heb waanzinnig veel trek in chocolad en andere "slechte dingen" maar ik hou me in

Dinsdag heb ik Mathura (de juwelier) weer 2 uurtjes Engelse les gegeven....die man kan beter juwelen maken dan Engelse les krijgen, want het zit er echt niet in! Maar is wel gezellig en voor die man en zijn gezin heel bijzonder. De hele buurt weet dat ik 1 x in de week lesgeef en veel mensen moeten, tijdens de les "toevallig" even wat aan hem vragen. Terug bij de school waren er nieuwe puppies!!! Chandra had er 2 in Patan gekocht; 1 voor de school daar en 1 voor in Matatirtha. Het zijn schatjes, zie foto's! Het vrouwtje heet Mukti (vrijheid) en het mannetje heet Bairab (Hindi God van onweer) Zo genoemd omdat Ceasar, de vorige hond, overleed toen het ontzettend slecht weer was. Ze zijn nog een beetje schuw, maar met al die kinderen om hun heen beginnen ze al aardig los te komen, genieten.....

Donderdag en vandaag zouden mijn laatste lesdagen in Patan zijn....ware het niet dat er (voor de verandering ) weer eens een staking was aangekondigd! nah ja...tis niet anders. Aangezien de zoon van Bina en Chandra, Gaurav jarig was hebben we er een leuke dag van gemaakt met Birthday cake, veel vreetwerk (ik heb me ingehouden...) en zingen! een leuke dag. Vanmorgen al vroeg met Bina op pad om een kleine pelgrimstocht te maken naar een belangrijke tempel in een nabijgelegen dorp. Ik ben weer gezegend met een mooie thika! nu maar hopen dat deze zegening de dierentuin in mijn buik ECHT heeft doen verdwijnen.


Dikke zoen, ik duik zo een restaurant in met Karlijn, ff wat bloemetjes buiten zetten! (Karlijn is in Kathmandu gebleven vanwege buikloop, terwijl Margo op trekking is)
Aangezien we er allebei weer toonbaar uitzien gaan we dat ff vieren....zuipen!

Natas

 

(mijn laatste lesweek gaat maandag beginnen Natasja, 26 May 2007 08:01 uur
Nepal, Kathmandu

 

And now....the time has come.....To say Goodbye!


Lieve allemaal,
Ja...het is helaas dan toch bijna zover, ik moet weer naar huis!! Met de nadruk op MOET, want ik heb afgelopen woensdag een poging gedaan bij Gulf Air om mijn verblijf hier te verlengen maar dat is helaas niet gelukt. Met name de vluchten van Nepal naar het Midden Oosten zitten vol met Nepalesen die in die landen een beter leven proberen op te bouwen (en helaas ontzettend worden uitgebuit)
Dus, woensdagochtend stap ik in het vliegtuig en hoop die zelfde avond in Nederland te landen om 22.30 uur. Mijn overstaptijd in London is ontzettend kort dus de kans is groot dat ik de aansluiting niet ga halen en een nachtje in London moet blijven......
Maar goed, dat zien we dan wel weer! Ik heb afgelopen week dus mijn laatste week in Matatirtha gehad, zonder lesgeven helaas want de staking duurt nu al 1,5 week en het einde is nog niet in zicht! Gister zijn er zelfs een aantal protesterende leerkrachten het ziekenhuis in geslagen, .....de situatie in Nepal begint toch weer wat meer instabiel te worden.
Afgelopen zaterdag ben ik vroeg in de ochtend met Karlijn naar Bodhanath gegaan om foto's te maken van deze mooie stad (die ik met mijn blonde brains gewist had... ) Daarna op uitnodiging van Bodhananda naar Godawari gegaan. Een mooie omgeving in de heuvels van de Kathmandu Vallei waar we afgelopen donderdag de kinderen mee naartoe wilden nemen (was door de staking helaas dus niet gelukt is) en s'avonds.....ZUIPEN! Ok, we waren allebei behoorlijk moe dus we hebben ons ingehouden, maar wel lekker in een kroeg gezeten en een leuke avond gehad.


Zondag is Karlijn meegegaan naar Matatirtha in de hoop om samen wat les te kunnen geven. Aangezien dat er nog niet inzat zijn we maandag weer naar Kathmandu gegaan om snoep in te slaan voor ons afscheid van vrijdag, cadeautjes te kopen voor Sujan, Bina en de rest van de familie Gurung en hebben we ons zelf verwend met een paar "real copy" puma gympen voor 10 euro! Dinsdag zijn we vol goede moed begonnen met het opschuren van de speeltoestellen op de school, die waren aardig aan het wegroesten en ik wilde toch mijn tijd op de school nuttig besteden. Dus met Nepali kwaliteit schuurpapier ;( en 2 botte messen hebben we de oude verf af lopen krabben.... heerlijk in die hitte, maar wel een voldaan gevoel aan het eind van de dag. Woensdagochtend hebben we alle toestellen in een laag primer gezet en zijn toen weer naar Kathmandu afgereisd om Margo op te halen (die terug was van haar trekking). Donderdag nog steeds een staking dus ons tripje met de kinderen naar Godawari ging niet door, Karlijn heeft zich met het lesboek van Margo voor Dhading bezig gehouden en Margo en ik hebben de speeltoestellen in vrolijke kleuren gezet, en ons zelf natuurlijk ook een beetje Het resultaat mag er zijn, het ziet er echt weer fleurig en netjes uit. Ondanks mijn "lichte" frustratie van de stakingen heb ik toch mijn verblijf in Matatirtha kunnen afsluiten met een voldaan en nuttig gevoel. Gister hebben we een ochtendprogramma met een groot deel van de kinderen gedaan. Ze zijn dus gewoon "illegaal" naar school gekomen en het was leuk om te zien dat er toch nog aardig wat op kwamen dagen! Bina had de dag ervoor tegen een aantal leerlingen die in de omgeving wonen gezegd dat ze vrijdagochtend naar school moesten komen voor een afscheidsfeestje en zo'n bericht reist snel in een dorp als Matatirtha!
We zijn de ochtend om 9 uur begonnen met stoepkrijt in de aula, daarna een Mega-bingo en als afsluiter de liedjes waar we de afgelopen periode zo hard op hadden gestudeerd. Het was ontzettend leuk, ze hebben genoten, veel snoep gegeten en allemaal een cadeautje gewonnen...heerlijk om die blije smoeltjes te zien! En mijn sentimentele kant kwam ook weer naar boven want dit was de laatste keer dat ik ze zag, heel raar....je bouwt stiekem toch met veel kinderen een band op. In de middag ben ik naar het huis van mijn favoriete leerling Karishma gegaan, ik had haar al 1,5 week niet gezien en had nog wat foto's en een cadeautje voor haar. Ik heb een poging gedaan om haar in mijn rugzak te proppen om mee te nemen naar Nederland maar die kleine duivelin wilde haar broertje niet alleen laten, jammer Natas! Maar de foto's zijn weer prachtig! En gisteravond ons laatste avondmaal bij Bina, we zijn heerlijk verwend met momo's en hebben er een ontzettend leuke avond van gemaakt met Westerse en Nepalese muziek, God, wat ga ik het missen!!!!!!
En vanmorgen gingen de 3 Dutch Girls met volle rugzakken weer terug naar Kathmandu. Karlijn vertrekt zondag met het vliegtuig, Margo en ik allebei woensdag. Ik hoop binnen 24 uur weer in Nederland te zijn, Margo binnen 3 maanden
De aankomende dagen ga ik van veel mensen afscheid nemen, souvenirs kopen en maandagavond in luxe baden in het Summit Hotel, ff kijken of de verf van mijn handen wil en of ik een beetje kan wennen aan netjes geklede, blanke mensen.

Hoe was dat nu, 3 maanden Nepal?
Geweldig, overweldigend, zwaar, emotioneel, ontroerend, lachen, huilen, veel armoede, veel rijkdom, nieuwe vrienden, warmte, inwendige en uitwendige dierentuin, stormachtige avonden, prachtige sterrenhemel, frustraties, mijzelf tegenkomen, diarree de meest vieze kindjes knuffelen en er een vette glimlach voor krijgen

Wat ga ik missen aan Nepal?
- ALLES! ik ben echt verliefd geworden op dit land en ook een beetje op de mensen, ook al kon ik ze vaak achter het behang plakken als ik van het kastje naar de muur werd gestuurd of als er weer eens een staking, holy day of andere reden was om geen les te kunnen geven.
- De natuur is overweldigend, de stilte van de avond met op de achtergrond het klaterende water van de kunda, duizendenkrekels in de velden,en een brullende tijger in de heuvels achter de school.
- Kinderen die je eerst met grote verlegen ogen aankijken en pas "BYE BYE" durven te roepen als je 10 meter verder bent.
- Het heerlijke eten, Dahl Baath, Momo's, Papadums, Nepali tea.
- Amma Bina, die het ene moment met haar voetjes 10 centimeter boven de grond zweeft als ze weer eens bij Guru Dev is geweest en het volgende moment een preek geeft als ik in het ziekenhuis zit omdat ik haar dieetadviezen niet heb opgevolgd.
- Sujan, het enige boarding kind in Matatirtha die afgelopen week op de school is gebleven omdat hij wist dat ik mijn afscheid zou hebben, het is zo'n kanjertje! En wordt later echt een hartenbreker
- Karishma, mijn kleine duiveltje van 4 jaar die zelfs rauwe kip heeft gegeten in haar overlevingsdrang.
- Margo en Karlijn, mijn Nepalese zusjes met wie ik kon praten als het allemaal even tegen zat, met wie ik kon lachen, zingen, verven en ideeën uitwisselen. Elja, wat heb jij 2 kanjers van dochters!!! We gaan elkaar in Nederland zeker opzoeken.

Wat ga ik NIET missen aan Nepal?
- De stank, drukte en smerigheid van Kathmandu, een heerlijke stad om te winkelen maar ook een heerlijke stad om heeeeeeeel snel weer te verlaten.
- De frustraties van het niet kunnen lesgeven. 50 % van de dingen die ik heb willen doen is niet gelukt, das wel ff slikken voor iemand die graag de dingen op haar manier wil hebben.
- Het niet "nee" kunnen zeggen van de Nepalesen waardoor je vaak op het verkeerde been gezet wordt.
- En nog meer dingen..........

Maar die zijn niet de moeite waard! Ik ben verliefd en kom zeker nog een keer terug!

Dinsdag mijn laatste verslag....en dan: Leaving on a jetplane, don't know when I'll be back again, Oh Babe, I hate to gooooooooooo

dikke zoen
Natas

Natasja, 29 May 2007 07:20 uur
Nepal, Kathmandu

 

Mommy?? I'm coming home....

 

Lieve Lieve Allemaal,

Nu is het dan toch eindelijk zover, ik moet naar huis! Morgen om 08.25 uur ga ik de lucht in, over de Himalaya en Matatirtha om vrienden en familie weer lekker vast te houden en te knuffelen!

De afgelopen dagen waren druk, gezellig en emotioneel.....
Zondagochtend was ik vanwege de warmte vroeg wakker en aangezien ik nog foto's van Patan's Durbar Square moest maken (deze blonde chick had met een verkeerde pen op de cd met foto's geschreven en nu waren de foto's weg!) liep ik om half 7 richting Ratnapark om een microbusje naar Patan te nemen. Ratnapark was echter afgesloten, brandende autobanden op de straat en een gespannen sfeertje, een staking dus. Mijn lijf zat vol energie dus ik ben lopend naar Patan gegaan, lekker wakker worden! In Patan waren ook straten afgezet met brandende autobanden en er reden veel ambulances rond.....wat een rare sfeer! Je zag de spanning bij de Nepalesen op het gezicht; wat ging er nu weer gebeuren??
Deze algehele staking was opgezet door de leraren die het helemaal zat zijn met de regering en hun belabberde salaris. Ik heb foto's genomen van het plein, een ontbijtje genomen en weer teruggelopen naar Kathmandu, de lucht was nu zowaar niet vervuild door uitlaatgassen, heerlijk! Om 1 uur had ik met Karlijn en Margo bij Pilgrims Guesthouse afgesproken om Karlijn naar het vliegveld te brengen. Eerst even zoeken naar een bus die toeristen van en naar de luchthaven bracht, maar helaas niet gevonden dus toen maar een taxi genomen, die mafkees vroeg 1500 roepi voor een ritje! (ok, dat is ongeveer 18 euro en voor Nederlandse begrippen een nette prijs maar voor hier is het gewoon uitbuiting, de taxi chauffeurs zijn bang dat hun "bolide" gesloopt wordt als ze rijden ivm de staking, maar ja.....3 blonde meiden in de auto, dat moet toch goed gaan?? en dat ging het gelukkig ook, met omwegen door kleine straatjes kwamen we in de buurt van de luchthaven, hij mocht ons niet helemaal tot aan de ingang brengen want er was net een kleine opstand aan de gang, dus de laatste 10 minuten hebben we gelopen, Karlijn een dikke zoen en knuffels gegeven....DAAAAAAAAG Lieve Bahini, tot op de Papadum Party! Margo en ik liepen het luchthaven terrein af toen we een lift kregen van 5 Nepalesen op een bakfiets...wij konden er nog wel bij! Zij lol dat ze 2 westerse meiden op de fiets hadden en wij lol omdat we niet het hele stuk naar Thamel hoefde te lopen in de hitte. Onderweg hebben we de bedrukte sfeer in Kathmandu een beetje opgefleurd door allerlei liedjes te zingen vanaf de bakfiets. Van "Resam firiri" via "This old Man" tot "ik heb een potje met vet" ons hele zangboek ging er doorheen! De Nepalesen die langs de kant van de weg stonden keken eerst een beetje raar op maar al snel verscheen er een glimlach op hun gezicht en zwaaiden ze naar ons. Het moet er ook wel bijzonder hebben uitgezien, maar we hadden de grootste lol! S'middags nog wat souvenirs gekocht en 's avonds met Jasmina gegeten. Zij is de eigenarese van het internetcafé waar ik mijn mail en website deed. Een ontzettend leuk mens met, net als ik, een lichte verslaving aan chocolade! Maandagochtend ben ik van het Kantipur hotel verhuisd naar het Summit Hotel in Patan....een oase van rust...om mijn laatste 2 nachten door te brengen. Vanaf het hotel heb ik een "mountainbike" gehuurd (in Nederland zou je het eerder omschrijven al een barrel dat de naam fiets niet echt meer mag hebben) maar de remmen deden het en bij het schakelen van de versnellingen hoefde ik maar 5 x door te trappen voordat hij goed zat Op de fiets naar Matatirtha om afscheid te nemen van Bina en de kinderen, want maandag zijn de scholen zowaar weer begonnen!! Vol goede moed fietste ik door de drukke straten van Kathmandu, totdat ik omhoog moest, de bergen in...pffff...40 graden...baggerfietsje, en trappen maar! bezweet kwam ik bij de school aan, fiets neergezet en doorgelopen naar de Ashram van Guru Dev om op spirituele wijze afscheid te nemen van Matatirtha. En eerlijk gezegd vond ik het ook echt leuk om op deze manier gedag te zeggen en mijn laatse Thika en parsjada (gezegend eten) in ontvangst te nemen. Bina en ik raakte nog in gesprek met een vrouw die de stem van God kon horen...hmmm....Bina natuurlijk meteen vragen hoe mijn toekomst eruit ziet, willen jullie hem horen? Ik ga pas over 3 of 4 jaar trouwen en krijg 1 dochter en 2 zonen, het duurt even voordat mijn toekomstige partner voor mij kiest omdat hij nog heel erg bezig is met een andere vrouw maar daarna gaan we ontzettend gelukkig worden. En volgens haar had ik een mooi hart wat volledig aan Lord Shiva toebehoorde en kon ik in een vorig leven wel eens een geliefde van Lord Shiva geweest zijn. Nah ja...gelukkig staan deze Hollandse voetjes iets te stevig op de grond!
Op de school heb ik afscheid genomen van alle klassen en leraren. Van Sujan heb ik een hele lieve kaart gehad en ik moest even slikken toen ik hem gedag zei, had hem het liefst ff een dikke knuffel gegeven maar zijn vriendjes stonden erbij...en das natuurlijk niet cool, maar ik kon zien dat hij het er ook wel moeilijk mee had. Na de lunch afgescheid genomen van Bina, moeilijk, moeilijk....de waterlanders kwamen bij beide al snel om de hoek kijken en in haar kantoortje hebben we elkaar ontzettend staan knuffelen terwijl we de tranen van elkaars wangen veegde...DAAAAG lieve Amma Bina!! Met een weemoedig gevoel en Enya in mijn oren ben ik de berg afgeraced terug naar Kathmandu....smachtend naar een ijsje, genietend van de muziek in mijn oren, kriskras door het drukke verkeer onder bewonderende blikken van de Nepalesen. Ik voelde me vrij en nam op deze manier met een goed gevoel afscheid van Matatirtha. In Thamel nog wat souvenirs gekocht en teruggefietst naar het Summit Hotel. Voor mijn kamer lekker in de schaduw gezeten, boekje lezen en op Margo gewacht. Margo bleef een nachtje bij mij slapen aangezien we elkaar voorlopig niet meer gaan zien Bij een restaurant momo's genoten, in de supermarkt een fles wijn en olijven gehaald en bij het zwembad van het hotel dit alles naar binnen zitten werken. Zwalkend en ietswat aangeschoten zijn we naar bed gegaan. Een heerlijk zacht bed, met frisse lakens, een warme douche met grote straal en een koele kamer, jeetje wat een verwennerij!!! Vanmorgen een uitgebreid ontbijtbuffet genoten en toen afscheid genomen.....DAAAAAAAAG lieve Kanjer Margo! Heel veel plezier de aankomende 3 maanden met jouw thuisreis en geniet van de muziek!
Vandaag ECHT de laatste souvenirs gehaald en ik ga zo lunchen met Bodhananda. Morgen gaat de wekker om 4 uur...vroeg slapen dus!

Voor degene die zich afvragen: gaat Natas haar verjaardag zondag nog vieren? NEE! ik sla hem weer eens lekker over een mooie gelegenheid om de grijze haren te tellen en te verwijderen terwijl ik in de stoel van Connie lig als ze mij een botox-behandeling geeft

Nepal zit in mijn hart, en een trekking naar Mount Everest Base Camp lijkt me een mooie uitdaging en excuus om dit lang heeeeeeel snel weer op te zoeken. Alhoewel; een cursus Spaans volgen om vrijwilligerswerk te doen in Patagonie staat ook hoog op de verlanglijst!

I'll keep you posted!

Tot snel, dikke zoen en lieve kanjers: Bedankt voor alle lieve reacties en mailtjes. Als ik het ff moeilijk had konden jullie mij weer opfleuren met leuke thuisverhalen en lieve berichtjes!

Natas...almost leaving Nepal